Spotkanie odbyło się 25 marca 2019

Prelegent: Pan Piotr Szymon Łoś

„O innych rodzinach zawsze, o swojej jak najmniej.
Łosiowie, Paygertowie, Marsowie, Ponińscy, Czeczel-Nowosieleccy i inni.”

Piotr Szymon Łoś (ur. 1970 w Warszawie) Syn Aleksandra Stefana i Anny z Paygertów; rodzinnie związany z majątkami dziadków: Wojtkowa k. Ustrzyk Dolnych (Czeczel-Nowosieleccy), Domażyr k. Lwowa (Łosiowie) i Stara Wieś/Limanowa (Marsowie).

Dziennikarz radiowy (Polskie Radio „Radio dla Ciebie”), prowadzący i wydawca licznych audycji publicystycznych, przeważnie poświęconych kulturze, historii i tradycjom regionu Mazowsza, m.in. „Tradycja, rodzina, korzenie”, „Gościniec” (1997-2010), „Krajobrazy Mazowsza”, „Rody i Rodziny Mazowsza”; „Łosiowisko”, pasm codziennych (popołudniowego, porannego), audycji monograficznych. Prowadzący przedsięwzięcia programowo-edukacyjne („Turniej Gmin”, „Debaty ekologiczne”).

W zawodzie dziennikarskim od 1993 roku. Autor reportaży społeczno-kulturalnych, europejskich, o społeczności Romów itd. W swoim dorobku ma także publikacje prasowe w „Życiu Warszawy”, „Najwyższym czasie”, „Spotkaniach z zabytkami”, „W Sieci Historii”, prasie lokalnej.

Pasje: historia regionu Mazowsza i Podlasia, dzieje ziemiaństwa polskiego. Autor biogramów dla Instytutu Historii PAN (słownik ziemian), prelegent w sesjach popularno-naukowych na ww. tematy, autor książki „Szkice do portretu ziemian polskich XX wieku” (wyd. Rytm 2006, wyróżnienie w Nagrodzie im. prof. Jerzego Łojka za ww. książkę) i artykułów w kwartalniku PTZ „Wiadomości Ziemiańskie.”

Spotkanie odbyło się 25 lutego 2019

Prelegentka: Pani Małgorzata Buttitta

„Nie tylko Wielądko.
Odnaleziony zbiór 346 przepisów kulinarnych z przełomu XVIII/XIX wieku Marcjanny z Jawornickich Oborskiej jako przyczynek do historii kulinariów ziemi liwskiej”.

Odnaleziona przez Mirosława Roguskiego w Bibliotece Ossolińskich i opracowywana przez Małgorzatę Buttittę odręcznie pisana książka kucharska Marcjanny z Jawornickich Oborskiej, pani na dworze w Proszewie (Siedleckie, pow. Węgrów, ziemia liwska) rozpoczęta w roku 1825, jest zbiorem różnorodnych przepisów kulinarnych, typowych dla domowej kuchni dworskiej z przełomu XVIII/XIX wieku.
Składają się na nią receptury na rozmaite dania mączne, zupy, mięsa, nalewki i — tradycyjnie, jak na owe czasy — różne octy. Pośród przepisów kulinarnych znajdujemy także kilkanaście porad domowych, od leku na ból zęba, po wskazówki, jak zrobić atrament. Zapewne taki jak ten, którym została napisana wspomniana książka kucharska.
Ale okazało się, że nie koniec na tym. Archiwa skrywały również książkę ekspens i intrat Marcjanny Oborskiej z lat 1830-1864, a nawet ekspensy (niekompletne) spisane przez jej ojca, Jana Nepomucena Jawornickiego, w latach 1807 – 1812.
Kim była Marcjanna z Jawornickich Oborska? Co mówią nam o jej kuchni zebrane przepisy? Czy odnajdujemy w nich ślad krajana Wojciecha Wielądki? Czy i jaki wpływ na kuchnię dworu w Proszewie miało ziemiaństwo z sąsiedztwa i ich kucharze? Gdzie Jejmość kupowała głowy cukru do swoich ukochanych słodkich potraw? O czym jeszcze, poza kulinariami opowiadają nam jej receptury i zapiski? Może o tym, ile w karnawale Pani na Proszewie przegrywała w kasynach Kałuszyna?
Na te i kolejne rodzące się pytania odpowiedziała Państwu Małgorzata Buttitta, która przygotowuje obszerną publikację na podstawie odnalezionych dokumentów. Nad historyczną rzetelnością czuwa dr Mirosław Roguski.

Małgorzata Buttitta – italianistka i antropolożka kultury, specjalistka od antropologii jedzenia oraz kultury Śródziemnomorza, dziennikarka, prelegentka. Autorka literackiego przekładu Włoskiej sztuki dobrego gotowania Pellegrina Artusiego, a także, autorka książki Niezapomniana kuchnia Warmii i Mazur. Założycielka Akademii Pana Wielądko, którą właśnie przekształciła w fundację. www.peperoneblog.com

Spotkanie odbyło się 21 stycznia 2019

Prelegent: Maciej Adam Markowski — członek zarządu WTG

Jak wydać książkę genealogiczną i nie zwariować

Wydanie drukiem wyników swojej pracy jest celem wielu genealogów. Część z członków Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego ma to już dawno za sobą (ich prace w większości są dostępne w bibliotece stowarzyszenia), ale są też tacy, którzy dopiero przymierzają się do tego wyzwania.

Prelegent stoi właśnie przed tym wyzwaniem. Przeprowadził dużo rozmów i zebrał wiele materiałów, aby móc podjąć właściwe decyzje, gdy materiał będzie już gotowy. Prezentacja powstała na prośbę Śląskiego Towarzystwa Genealogicznego i została wygłoszona 16 listopada ubiegłego roku.

Podczas wykładu zostały zasygnalizowane zagadnienia: składników kosztów wydania książki i co na nie wpływa, sposobów finansowania oraz ewentualnej możliwości sprzedaży. Wskazano, że wiele wyborów, przed którymi stoi osoba zamierzająca wydać książkę tylko z pozoru wydają się łatwe. Przedstawiono zalety i wady wydania książki samodzielnie, z tradycyjnym wydawnictwem i wydawnictwem typu vanity publishing (opłacanego przez autora wydania książki przez specjalizujące się w tym wydawnictwo).

Część z omawianych na spotkaniu tematów zostało poruszonych w artykułach: Jak wydać książkę genealogiczną oraz struktura książki genealogicznej.

Podczas spotkania aktywnie brały udział osoby, które wydanie książki mają już za sobą.

Maciej Adam Markowski z wykształcenia doktor nauk technicznych, przez większość swojej pracy zawodowej zarządzał marketingiem w korporacjach, a z zamiłowania historyk rodziny. Od prawie pięciu lat prowadzi blog KimOnibyli.pl, w którym nie tylko stara się opisać, kim byli jego przodkowie, ale również gdzie warto szukać o nich informacji oraz jak dotrzeć do różnych wzmianek i dokumentów o swoich przodkach i innych członkach rodziny.

Spotkanie odbyło się 26 listopada 2018

Prelegentka: Hanna Trzaska Durska — emerytowany pracownik naukowy Politechniki Warszawskiej.

Trzaska Durscy w drodze do Niepodległości

Z okazji 100-rocznicy odzyskania Niepodległości prelegentka przygotowała obszerny wykład, w którym omówiła sylwetki trzynastu osób z Rodziny, których wysiłek przyczynił się do odzyskania wolnej Ojczyzny. Z racji obszerności tematu, przedstawiony w Warszawskim Towarzystwie Genealogicznym wykład, obejmował tylko dwie sylwetki żyjące w XIX wieku i na początku wieku XX.
Omówione zostały postacie dwóch braci Antoniego (biogram w Wikipedii) i Jana Trzaska Durskich.

Antoni Maciej Trzaska Durski był pierwszym naczelnikiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” we Lwowie. Funkcję swoją zaczął pełnić w roku 1875, będąc bardzo młodym, ale wszechstronnie przygotowanym Sokołem. Jego wkład w rozwój Sokoła – Macierzy był ogromny. Poza pracami organizacyjnymi towarzystwa kierował sprawami nauczania gimnastyki. Był autorem wielu podręczników, gdzie według własnej koncepcji przekazywał nowoczesne podejście do ćwiczeń i ich organizacji. Był autorem polskiego słownictwa, odnoszącego się do uprawiania wielu dyscyplin gimnastycznych. Jego wielką zasługą jest napisanie pierwszego polskiego podręcznika dotyczącego szermierki. „Szkoła szermierki siecznej” jest do dnia dzisiejszego podawana w literaturze dotyczącej szermierki. Aktywność, jaka charakteryzowała Sokoła, polegała nie tylko na ćwiczeniach, ale jednoczyła wszystkich młodych i starszych, kobiety i całe rodziny poprzez organizację wspólnych przemarszów, pokazów, wycieczek, wypraw i koncertów. W czasie tych wspólnych chwil przekazywane były idee wolnościowe i kształtowane w ten sposób charaktery młodych Polaków. W istocie Towarzystwo Gimnastyczne było organizacją paramilitarną, której prawdziwa działalność musiała być głęboko ukryta. Antoni swoją wiedzą służył innym gniazdom sokolim, pomagając w organizacji nowych gniazd.

W pracy Antoniemu pomagał młodszy o dziesięć lat brat Jan. Wiedza, jaką nabył u boku brata, a także predyspozycje i zamiłowanie do pracy wychowawczej sprawiły, że Jan po śmierci brata pełnił funkcję naczelnika Sokoła Macierzy do swojej śmierci, to jest do roku 1927.

Rzesze wychowanków Sokoła, wszechstronnie przygotowanych do pełnienia funkcji wojskowych, nauczonych musztry, zdyscyplinowanych, sprawnych fizycznie wzięło udział także ochotniczo w walkach Legionów Polskich i później w wojnie bolszewickiej. Te zastępy żołnierzy przeszły pod dowództwo trzeciego z braci, najstarszego Karola dowódcy Legionów Polskich z ramienia c.k. armii. To będzie dalsza część sagi o Trzaska Durskich.

Prelegentka: Hanna Trzaska Durska — emerytowany pracownik naukowy Politechniki Warszawskiej. Żona Zygmunta Marii Trzaska Durskiego. Wykład ten przygotowała, spełniając powinność względem trzynastu przedstawicieli Rodziny zasłużonych w odzyskanie Niepodległości.

Zdjęcia ze spotkania wykonane przez Igora Strojeckiego.

Spotkanie odbyło się 29 października 2018

Prelegentka: Aleksandra Karkowska

Jak można zainteresować najmłodsze pokolenie historią rodziny

Pani Aleksandra Karkowska opowiedziała jak dzięki jej wspólnym publikacjom z Barbarą Caillot Dubus, można zainteresować najmłodsze pokolenie historią rodziny.
Wydane książki to spisane wspomnienia starszych osób z ich dzieciństwa. „Banany z cukru pudru” dotyczą mieszkańców Sadyby z lat 1930 – 1960, a „Na Giewont się patrzy” najstarszych górali.

ALEKSANDRA KARKOWSKA urodziła się i wychowała w Elblągu. Od 20 lat mieszka w Warszawie. Ekonomistka, przez kilkanaście lat pracowała dla międzynarodowych korporacji w Polsce i za granicą, gdzie wdrażała nowe procedury organizacyjne. Działa społecznie na warszawskiej Sadybie, jest Wiceprezesem Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Miasto Ogród Sadyba. Od 6 lat organizuje Festiwal Otwarte Ogrody. Kocha podróże, fotografie, książki. W wolnych chwilach maluje.

BARBARA CAILLOT DUBUS – urodziła się w Paryżu, dzieciństwo spędziła między Francją a Podhalem. Studiowała dziennikarstwo, kulturoznawstwo i marketing kultury. Podróżniczka, fotograf, zafascynowana etnografią, dokumentuje odmienne kultury i zwyczaje. Od 1999 r. mieszka w Polsce.
Należy do Press Clubu Polska i Związku Polskich Artystów Fotografików.
Jej książka Thekla i jej chłopakowy świat została w 2010 r. książką roku The International Board on Books for Young People. Napisała też książkę o swoich dziadkach Adam i Jadwiga Czartoryscy. Fotografie i wspomnienia. Podhale ją inspiruje, kocha góry. Jej fotografie zilustrowały m.in. Czary góralskie wydane przez TPN w 2014 r.

Aleksandra i Barbara trzy lata temu założyły Oficynę Wydawniczą Oryginały. Są autorkami międzypokoleniowych książek „Banany z cukru pudru” i „Na Giewont się patrzy” oraz serii interakcyjnych zeszytów „Babciu! Dziadku! Proszę opowiedz mi!”, „Notatnik wakacyjny”, „Na Gwiazdkę”, „Zeszyt tatrzański”. Wkrótce ukażą się ich kolejne książki „Mewa na patyku” (wspomnienia najstarszych Sopocian) oraz „B jak Batory” (wspomnienia osób płynących na emigrację na pokładzie M/S Batory, planowana na wiosnę 2019). Piszą, prowadzą spotkania autorskie i warsztaty. Obie przekonane, że poznawanie swoich korzeni pozwala na świadome i twórcze działanie w nowoczesnym świecie.

Recenzja książki Na Giewont się patrzy zamieszczona w National Geographic i powstał filmik o książce.

Spotkanie odbyło się 24 września 2018

Prelegent: dr. Michał Kulecki z Archiwum Głównego Akt Dawnych

Akta ziemskie i grodzkie jako źródło do poszukiwań genealogicznych

Michał Kulecki studiował historię w latach na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1979-1983 był słuchaczem studiów doktoranckich, tytuł doktora uzyskał w 1994 r. Pasjonuje się muzyką. Ukończył Szkołę Muzyczną w klasie skrzypiec, studiował też kompozycję na Akademii Muzycznej w Warszawie. Od 1983 r. pracuje w Oddziale I materiałów archiwalnych z okresu dawnej Rzeczypospolitej (do 1795 r.), a od 1998 r. jest kierownikiem tegoż oddziału.

Zdjęcia ze spotkania wykonane przez Igora Strojeckiego

Spotkanie odbyło się 18 czerwca 2018

Prelegentka:Joanna Jaszek-Bielecka

Biblioteka na Koszykowej dla genealogów

Spotkanie odbyło się w „Bibliotece na Koszykowej”. Pani Joanna Jaszek-Bielecka przedstawiła nam zasób biblioteki ze szczególnym uwzględnieniem pozycji dotyczących historii Warszawy oraz opowiedziała o Archiwum Biblioteki.

Po części wykładowej odbyliśmy krótką wycieczkę po Bibliotece.

Pani Joanna Jaszek-Bielecka, kierownik Działu Varsavianów Biblioteki Publicznej m. st. Warszawy / Biblioteki Głównej Województwa Mazowieckiego

Spotkanie odbyło się 23 kwietnia 2018

Prelegentka:Julia Maria Koszewska

Wikipedia i genealogia

„Wyobraźmy sobie świat, w którym każda osoba na
naszej planecie ma wolny dostęp do sumy ludzkiej
wiedzy. Do tego właśnie dążymy.”
– Jimmy Wales
amerykański ekonomista, przedsiębiorca, współtwórca serwisów opartych na mechanizmie wiki, współzałożyciel Wikipedii i Wikicities (za Wikipedią).

Prelekcja składała się z kilku niejako autonomicznych części. W pierwszej p. Koszewska przedstawiła kilka rodzajów drzew genealogicznych i wywodów przodków funkcjonujących w Wikipedii (w tym z aktywnymi linkami). Przypomniała też, że termin drzewo genealogiczne nie musi się odnosić wyłącznie do ludzi, ale także do gałęzi nauki czy przedmiotów.

Najdłużej trwała część dotycząca procesu akceptacji hasła i jego edycji. Zgodnie z filozofią Wikipedii, jeżeli widzimy, że hasło jest błędne, to powinniśmy zareagować. Wbrew pozorom jest to stosunkowo łatwe i dobrze opisane na przykład na stronie Śmiało modyfikuj strony. Dopóki nie zdobędziemy zaufania środowiska Wikipedystów nasza edycja będzie musiała zostać zatwierdzona przez doświadczonego redaktora. Nawet jeżeli propozycje naszych zmian nie będą doskonałe, to mogą stanowić wskazówką dla innych aby na nowo opracować temat.

Podobnie jest z nowymi hasłami: jeżeli uważamy, że jakieś hasło jest warte opracowania to możemy je wpisać zgodnie z pięcioma filarami:
1.Wikipedia to encyklopedia (ency)
2.Neutralny punkt widzenia (NPoV)
3.Wolny zbiór wiedzy
4.Netykieta
5.Brak sztywnych reguł

Najwięcej kontrowersji wzbudził temat źródeł. Według Wikipedystów źródła, na które autorzy się powołują, powinny być dostępne w Internecie. Wynika to z konieczności ich sprawdzenia, bo zdażały się przypadki powoływania na nie istniejące artykuły będące tylko w wersji papierowej.

Na zakończenie p. Koszewska opowiedziała o wielu projektach siostrzanych jak Wiktionary, Wikidata, MediaWiki, WikiMedia, Wikimedia Commons i wiele innych.

Julia Maria Koszewska – bibliotekarka, specjalizuje się w zarządzaniu informacją i wiedzą. Absolwentka Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego: licencjat z bibliotekoznawstwa (praca na temat badań genealogii Żydów Polskich), magisterium z zarządzania informacją i wiedzą i obecnie kończy doktorat na temat polityki pamięci zbiorowej kształtowanej przez programy edukacyjne w muzeach historycznych. Studiowała także religioznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Genealogią Żydów Polskich zajmuje się od kilkunastu lat, jako freelancer ale także jako wolontariusz przy JewishGen. Uwielbia dialog i działania na rzecz porozumienia i pokoju. Przez prawie 20 lat zaangażowana aktywnie w dialog ekumeniczny i miedzyreligijny, oraz prawie 10 w dialog polsko-ukraiński.

Wikipedię, którą edytuje od 10 lat, darzy wielką pasją i zaraża nią tak instytucje kultury jak i społeczności i indywidualnych ludzi. W Wikipedii zaangażowana była w projekty animujące współpracę z instytucjami kultury (archiwami, bibliotekami, muzeami i galeriami) jak i terenowe badania etnograficzne czy animację zaangażowania kobiet w Wikipedię oraz zwiększanie obecności kobiet w Wikipedię.
W latach 2008-2017 pracowała w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki, od 2017 w Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) – ODIHR.
Więcej informacji o Julii Marii Koszewskiej można znaleźć w Wikipedii