Fot. Igor Strojecki

Archiwum wykładów

Wspomnienia z odbytych wykładów. Niektóre z nich zostały nagrane i udostępnione na youtube

Archiwum

Biblioteka

Warszawskie Towarzystwo Genealogiczne posiada zbiór ponad 100 książek, płyt CD i czasopism udostępnianych swoim członkom

Zasób biblioteki

Serdecznie zapraszamy na spotkanie
Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego,
które odbędzie się 25 października (poniedziałek) o godzinie 18:00
w Klubokawiarni POŻYTECZNA na ulicy Niepodległości 135
(tuż przy stacji Metro Racławicka).

 

Temat: „Wokół wspomnień Zofii Skąpskiej”
Prelegent: Rafał Skąpski, dawno temu już gościł w Warszawskim Towarzystwie Genealogicznym. Dwa lata temu, miał powtórnir się z nami spotkać aby opowiedzieć o opracowanych przez siebie pamiętnikach swojej Babci Zofii z Odrowąż-Pieniążków Skąpskiej z Galicji. Pandemia uniemożliwiła nam odbycie tego spotkania. Niedawno wydał drugi tom jej wspomnień z Pomorza i podkrakowskiego Hebdowa, więc okazja jest podwójna. Rafał Skąpski był wiceministerem kultury w latach 2001–2004, od 2005 do 2015 dyrektorem Państwowego Instytutu Wydawniczego. Obecnie jest prezesem Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek.
Na spotkaniu odbędzie również prezentacja najnowszego biuletynu Quaerenda.

UWAGA!

Na spotkaniu obowiązują Zasady Postępowania Epidemiologicznego, w tym noszenie maseczek, odstępy minimum 1,5 metra, itp. Według tych zasad sala może pomieścić jedynie 50 osób niezaszczepionych, więc prosimy o wcześniejsze zgłoszenie swojego udziału (na mail wtg@wtg.org.pl) wraz z podaniem swojego numeru telefonu komórkowego (konieczny do powiadomienia, jeżeli ktokolwiek okazał się chory). Osoby zaszczepione prosimy o zabranie ze sobą paszportu Covidovego lub innego dowodu szczepienia.
Klubokawiarna POŻYTECZNA jest prowadzona przez fundację opiekującą się osobami z niepełnosprawnościami. Przed i podczas spotkania można będzie kupić świetnie wypieki, a przed spotkaniem nawet zjeść obiad. Zachęcamy do wypróbowania oferowanych potraw, tym bardziej że lokal na spotkanie jest nam użyczany nieodpłatnie.
O książce (źródło) Dziwne jest serce kobiece… tom 2 Wspomnienia z Pomorza i Hebdowa Zofii z Odrowąż-Pieniążków Skąpskiej to kontynuacja wydanego w 2019 tomu Dziwne jest serce kobiece…Wspomnienia galicyjskie. Autorka przenosi nas teraz na Pomorze, gdzie w odrodzonej Polsce toczą się dalsze losy jej i najbliższych. Tłem są zarówno ważne wydarzenia o randze narodowej, jak i drobne, lecz barwne przypadki życia spędzanego na prowincji. Druga część tomu to zapis dramatycznych przeżyć rodziny podczas II wojny światowej i okupacji. W tym czasie autorka żyje w podkrakowskim majątku Hebdów. Dziwne jest serce kobiecie… tom 2 jest wciągającą lekturą nie tylko dla miłośników wspomnień i rodzinnych sag, w której pojawia się wiele historycznych postaci.
Po drugi tom wspomnień Zofii Skąpskiej sięgnąłem pełen uznania dla wartkości narracji i zdolności obserwacji Autorki, co zapamiętałem z tomu pierwszego. Historia jednej rodziny osnuta wokół historycznych przeżyć całego kraju to opowieść niemal uniwersalna o losie Polski i Polaków pierwszej połowy XX wieku. Bogate, ociekające faktami i zaskakującymi koligacjami przypisy stanowią dodatkowe tło opowieści, układają się w osobną, równoległą narrację o Polsce, której już nie ma. Józef Hen
Nostalgia za rodzinną Sądecczyzną konfrontuje się w drugim tomie wspomnień Zofii Skąpskiej z trudem rozpoczynania nowego życia na Pomorzu, w którym wszystko jest inne: pejzaże, ziemia, zapachy, ludzie, obyczaje. Drugi tom wspomnień Zofii Skąpskiej jest fascynującym zapisem niełatwej akceptacji tej inności i stworzenia w nowym miejscu swojej małej ojczyzny na dwie międzywojenne dekady. Polecam. Eustachy Rylski
Matkę mego Ojca widziałem nie więcej niż dwa, trzy razy w życiu. Miałem wówczas lat kilka, Babcia odpowiednio więcej... Była więc osobą mało mi znaną i emocjonalnie dość odległą; tak poukładały się rodzinne losy. Ale wszystko się odmieniło, gdy okazało się, iż w zasadzie bez większego trudu potrafię odczytać dość specyficzny, zawiły charakter Jej pisma. A było co czytać i przepisywać; pozostawiła dwadzieścia jeden stukartkowych zeszytów zapisanych gęsto, trudno czytelnym pismem. Wspomnień obejmujących osiemdziesiąt lat życia, niemal dzień po dniu notowanych. Przepisując rękopis poznawałem nieznaną mi wcześniej Babcię, lepiej niż gdybym spędził z nią dzieciństwo. Poznawałem Jej myśli, marzenia i poglądy. Stawała mi się coraz bliższa z każdą przeczytaną i przepisaną stronicą. Dowiadywałem się o Jej dniu powszednim, o zajęciach domowych, dzieciństwie mego Ojca i jego rodzeństwa, o Jej pasjach społecznych, zamiłowaniach artystycznych, współpracy z prasą początkowo lwowską, później sądecką, krakowską, pomorską... Rafał Skąpski
Zofia Skąpska urodziła się 24 maja 1881 r. w Kaliszu, zmarła 14 sierpnia 1961 r. w Krakowie. Dzieciństwo spędziła w majątku Goszczynno i Krakowie, gdzie odebrała staranne wykształcenie. W roku 1900 wyszła za mąż za Jana Skąpskiego. W panieńskich czasach krakowskich i przez pierwszych kilka lat małżeństwa pisała często i dużo. Snuła różne opowieści inspirowane szkolną lekturą, marzeniami, rozwijającą się uczuciowością. Na pierwszą publikację zdecydowała się w 1903 r. w piśmie „Przełom”. Jej teksty znalazły uznanie wśród czytelników, a także w redakcji, która zamówiła u niej kolejne utwory. Zofia Skąpska równolegle pisała również wspomnienia, których, być może niezamierzonym przez Autorkę walorem, jest przedstawienie, poprzez koleje życia swojej rodziny, historii kraju i ukazanie uniwersalizmu losów narodu i kilku pokoleń inteligencji polskiej.

Serdecznie zapraszamy

Zarząd WTG


Z wielkim smutkiem informujemy, że 27 września 2021 odeszła nasza koleżanka Renata Celmer.

Genealogią interesowała się od wielu lat, zbierała rodzinne pamiątki, dokumenty, odwiedzała miejsca zamieszkiwane przez jej przodków, spisywała wspomnienia najstarszych członków rodziny.
Od 2014 była aktywnym członkiem Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego. Współorganizowała nasze comiesięczne spotkania. W roku 2016 weszła w skład zarządu WTG jako jego sekretarz. Aktywnie pomagała w organizacji 25-lecia WTG oraz Środkowoeuropejskich Spotkań Genealogicznych w Warszawie.

Jej drugą wielką pasją były podróże. Zwiedziła Stany Zjednoczone, Hawaje, Wschodnie i Zachodnie Wybrzeże Stanów Zjednoczonych, Indie, Hongkong, Afrykę Północną, państwa Basenu Morza Śródziemnego, Wschodnią i Zachodnią Europę. Mimo rozwijającej się choroby w roku 2017 udała się do Ziemi Świętej.

Zdjęcie Igora Strojeckiego

Miała potrzebę zdobywania wiedzy. Ukończyła kurs genealogiczny zorganizowany przez Muzeum Polin. A w roku 2021 roku ukończyła studia podyplomowe z genealogii na Wydziale Historycznym UKWS . Jej praca dyplomowa pt. „Wywód przodków Alicji Apolonii Kościelniak z Mierzejewskich” została bardzo dobrze oceniona. Cieszyła się, że pomimo trudności ukończyła studia podyplomowe. Planowała poświęcić swój czas na badania historii swojej ukochanej Choszczówki.
Mieliśmy okazję odwiedzić Renatę 23 września w jej domu w Choszczówce. Otrzymaliśmy w prezencie egzemplarz jej pracy dyplomowej, którą wydrukujemy w biuletynie Quaerenda WTG. Niestety nasze spotkanie okazało się ostatnim.
Zapamiętamy Renatę jako osobę bardzo serdeczną, życzliwą ludziom, chętnie pomagającą innym.
Twoja radość życia i uśmiech będzie nam zawsze towarzyszyć. Zostaniesz na zawsze w naszej pamięci.
Pozostawiła kochających: męża Stanisława, dwójkę Synów oraz czwórkę Wnuków.
Pożegnanie Renaty obędzie się dnia 6 października o godzinie 13:00 na Powązkach w kościele św. Karola Boromeusza w Warszawie.
Zarząd WTG

Projekt Kolejarze z Wileńszczyzny

Szanowni Państwo!

Sztandar Związku Drużyn Konduktorskich Rzeczypospolitej Polskiej Koło Wilno z 1929 r

sztandar Związku Drużyn Konduktorskich Rzeczypospolitej Polskiej Koło Wilno z 1929 r

Stacja Muzeum w Warszawie realizuje właśnie projekt „Wydanie drukiem książki (reportażu historycznego) Dominiki Leszczyńskiej pt. Kolejarze z Wileńszczyzny”, dofinansowany ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Dotację uzupełnią środki z budżetu Samorządu Województwa Mazowieckiego oraz środki własne Stacji Muzeum.

W ramach projektu zostanie wydana książka opowiadająca o losach kilku kolejarskich rodzin z terenu Wileńszczyzny: od czasów zaborów po przymusową ekspatriację z Kresów w latach 1945-1946. Tak jak w przypadku poprzedniego tomu „Historii Kolejowych” – traktującego o budowniczych Kolei Wschodniochińskiej – autorkę do działania inspirują zasłyszane opowieści, odnalezione wspomnienia i nagrania oraz otwarte domowe szuflady, które w jej przekonaniu stanowią niewyczerpane źródło wiedzy o przeszłości. Dzięki takim działaniom chronimy od zapomnienia sylwetki pracowników dróg żelaznych, zwykle bohaterów drugiego planu, których życie i byt materialny wiązał szeroki, normalny albo wąski tor.

W zbiorach Stacji Muzeum znajduje się niewiele eksponatów o tematyce kresowej. Przedwojenne Muzeum Kolejowe zostało ogołocone z co cenniejszych zabytków już w 1939 r. poprzez wywiezienie ich do Niemiec, pozostałe spłonęły lub zaginęły. Ocalały jedynie pojedyncze egzemplarze. Jednym z ciekawszych muzealiów jest sztandar Związku Drużyn Konduktorskich Rzeczypospolitej Polskiej Koło Wilno z 1929 r. (nr inw. MUZ/V/31), który trafił do Muzeum Kolejnictwa w dość niejasnych okolicznościach, za pośrednictwem stołecznego Technikum Kolejowego.

Niestety, po wojnie na temat wysiedlenia Polaków z Wileńszczyzny (niesłusznie zwanego repatriacją) milczało się, nie było też przyzwolenia na pozyskiwanie eksponatów do zbiorów ani prowadzenia badań w tym zakresie. Publikacja książki Kolejarze Wileńszczyzny wydaje się być doskonałą okazją do „odrobienia tej lekcji” i upamiętnienia ludzi kolei z dawnych Kresów Wschodnich.

To dlatego chcielibyśmy, aby równolegle z książką powstawał Portret Kolejarza Kresowego, tworzony wspólnie z Warszawskim Towarzystwem Genealogicznym. Będzie on towarzyszył publikacji na wszystkich etapach promocji, pojawi się m.in. w prasie, Internecie czy na fasadzie Stacji Muzeum przy ul. Towarowej.

Gorąco prosimy o sięgnięcie do archiwów rodzinnych i udostępnienie skanów bądź fotografii pracowników kolei, w szczególności dawnej Petersbursko-Warszawskiej Drogi Żelaznej oraz międzywojennej DOKP Wilno.

Pliki w formie elektronicznej można nadsyłać bezpośrednio do autorki reportażu na adres: dominika.leszczynska@stacjamuzeum.pl lub historia@stacjamuzeum.pl (rozdzielczość 300-600 dpi TIFF, zapis bez kompresji, jeżeli zdjęcia są w sepii to skan w kolorze, jeśli czarno białe to skan w skali szarości). Zapraszamy też do kontaktu korespondencyjnego i telefonicznego (Stacja Muzeum, ul. Towarowa 3, 00-811 Warszawa, tel. 22-620 04 80 w. 123) oraz do upowszechniania niniejszego apelu wśród Państwa przyjaciół, znajomych czy sąsiadów. Więcej informacji o całym przedsięwzięciu znaleźć można na stronie internetowej Muzeum: https://www.stacjamuzeum.pl/pl.kolejarze_z_wilenszczyzny.html

 

Wszystkim Darczyńcom, których materiały trafią do książki lub utworzą Portret Kolejarza, zechcemy odwdzięczyć się egzemplarzem autorskim Kolejarzy z Wileńszczyzny.

 

Stwórzmy wspólnie Portret Kolejarza Kresowego!

zespół Stacji Muzeum

WTG na YouTube

Biuletyn WTG - Quaerenda 7

RSS Informacje Polskiego Towarzystwa Genealogicznego

  • O genealogii i poborze do carskiej armii w Świdniku. 5 października, 2021
    Lubelskie Towarzystwo Genealogiczne przy współpracy z Filią nr 1 Miejsko-Powiatowej Biblioteki Publicznej w Świdniku ma zaszczyt zaprosić Państwa na spotkanie pt. "Rodzina wzmacnia" - Budujemy drzewo rodzinne. Spotkanie odbędzie się w Filii nr 1 Biblioteki w Świdniku przy ul. Ratajczaka 7 dn. 8 października 2021 r. o godz. 18:00 W świat genealogii i prowadzonego projektu […]
  • Wykład genealogiczny - Warszawa Ursynów 2 października, 2021
    Biblioteka Publiczna im. J. U. Niemcewicza w dz. Ursynów zaprasza serdecznie na kolejny wykład w cyklu "Genealogia w Ursynotece" pt. "Gospodarstwa chłopskie w aktach katastralnych" który wygłosi dr Andrzej M. Nowik Miejsce i termin spotkania: Warszawa - Ursynów, Ursynoteka - Muzeum, ul. Barwna 8, 05.10.2021 r. godz. 18:30 Ilość miejsc ograniczona - zapisy tel.: 22 […]
  • Wielkopolskie korzenie Jana Karskiego 28 września, 2021
    Zamieszczam kolejny artykuł na temat genealogii Jana Romualda Kozielewskiego znanego pod pseudonimem Jan Karski. Tym razem o pochodzeniu jego babek i prababek z Wielkopolski
  • Studia podyplomowe: Genealogia. Teoria i praktyka 10 września, 2021
    Druga tura rekrutacji na studia podyplomowe Genealogia. Teoria i praktyka na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego