Sprawozdania z odbytych spotkań Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego. Na przykład: wygłoszonych referatów, spacerów z przewodnikiem, wykładów online
Prelegent Maciej MARKOWSKI, członek zarządu WTG, autor bloga Kimonibyli.pl
Wystąpienie dotyczyć będzie relacji (czasami zaskakujących) przodków oraz powinowatych rodziny estońskich baronów Freytag von Loringhoven. Korzenie rodu znajdują się w Westfalii i sięgają początku XII wieku, W Inflantach pojawił się około XIV wieku. Na początku XVIII wieku te tereny znalazły się pod panowaniem Rosji, a baronowie Freytag von Loringhoven piastowali wysokie urzędy państwowe lub byli oficerami armii carskiej. Prelekcja jednak nie będzie się skupiać na samej rodzinie Freytag von Loringhoven, a na linii żeńskiej (rodzinach Weschke i Herbst) oraz jej otoczeniu.
Prelekcja ze względu na stan epidemiologiczny odbyła się Online.
Prelegent: Piotr Nojszewski, członek Zarządu Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego.
Wystąpienie lekko futurologiczne. Czy w niedalekiej przyszłości poszukiwania genealogiczne będą łatwiejsze?
Prelegent opowiedział o przyszłości genealogii w tym nowych trendach, narzędziach informatycznych, ale też wpływie cyfryzacji administracji publicznej.
Na świecie genealogia rozwija się dzięki genealogom-wolontariuszom, firmom komercyjnym, ale także instytucjom religijnym. Jak na tym tle wyglądają perspektywy stowarzyszeń lokalnych w Polsce?
Spotkanie odbyło się 29 LISTOPADA 2021 roku w klubokawiarni Pożyteczna na Mokotowie
Prelegent: Rafał Skąpski, dawno temu już gościł w Warszawskim Towarzystwie Genealogicznym. Dwa lata temu, miał powtórnie się z nami spotkać, aby opowiedzieć o opracowanych przez siebie pamiętnikach swojej Babci Zofii z Odrowąż-Pieniążków Skąpskiej z Galicji. Pandemia uniemożliwiła nam odbycie tego spotkania. Niedawno wydał drugi tom jej wspomnień z Pomorza i podkrakowskiego Hebdowa, więc okazja jest podwójna. Rafał Skąpski był wiceministerem kultury w latach 2001–2004, od 2005 do 2015 dyrektorem Państwowego Instytutu Wydawniczego. Obecnie jest prezesem Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek.
Spotkanie odbyło się 25 PAŹDZIERNIKA 2021 roku w klubokawiarni Pożyteczna
O książce Dziwne jest serce kobiece… tom 2
Wspomnienia z Pomorza i Hebdowa Zofii z Odrowąż-Pieniążków Skąpskiej to kontynuacja wydanego w 2019 tomu Dziwne jest serce kobiece…Wspomnienia galicyjskie. Autorka przenosi nas teraz na Pomorze, gdzie w odrodzonej Polsce toczą się dalsze losy jej i najbliższych. Tłem są zarówno ważne wydarzenia o randze narodowej, jak i drobne, lecz barwne przypadki życia spędzanego na prowincji. Druga część tomu to zapis dramatycznych przeżyć rodziny podczas II wojny światowej i okupacji. W tym czasie autorka żyje w podkrakowskim majątku Hebdów. Dziwne jest serce kobiecie… tom 2 jest wciągającą lekturą nie tylko dla miłośników wspomnień i rodzinnych sag, w której pojawia się wiele historycznych postaci.
Wiesław Myśliwski
Pisarstwo Zofii Skąpskiej nabiera w tym tomie dodatkowych rumieńców, a historia Jej życia i życia Jej rodziny to niemal gotowy scenariusz na film czy serial obyczajowo-przygodowy. Barwne, soczyste postaci, zaskakujące losy bohaterów, a życie Autorki bogate w dramatyczne i zaskakujące zdarzenia… Warto przeczytać.
Józef Hen
Po drugi tom wspomnień Zofii Skąpskiej sięgnąłem pełen uznania dla wartkości narracji i zdolności obserwacji Autorki, co zapamiętałem z tomu pierwszego. Historia jednej rodziny osnuta wokół historycznych przeżyć całego kraju to opowieść niemal uniwersalna o losie Polski i Polaków pierwszej połowy XX wieku. Bogate, ociekające faktami i zaskakującymi koligacjami przypisy stanowią dodatkowe tło opowieści, układają się w osobną, równoległą narrację o Polsce, której już nie ma.
Eustachy Rylski
Nostalgia za rodzinną Sądecczyzną konfrontuje się w drugim tomie wspomnień Zofii Skąpskiej z trudem rozpoczynania nowego życia na Pomorzu, w którym wszystko jest inne: pejzaże, ziemia, zapachy, ludzie, obyczaje. Drugi tom wspomnień Zofii Skąpskiej jest fascynującym zapisem niełatwej akceptacji tej inności i stworzenia w nowym miejscu swojej małej ojczyzny na dwie międzywojenne dekady. Polecam.
Rafał Skąpski
Matkę mego Ojca widziałem nie więcej niż dwa, trzy razy w życiu. Miałem wówczas lat kilka, Babcia odpowiednio więcej… Była więc osobą mało mi znaną i emocjonalnie dość odległą; tak poukładały się rodzinne losy. Ale wszystko się odmieniło, gdy okazało się, iż w zasadzie bez większego trudu potrafię odczytać dość specyficzny, zawiły charakter Jej pisma. A było co czytać i przepisywać; pozostawiła dwadzieścia jeden stukartkowych zeszytów zapisanych gęsto, trudno czytelnym pismem. Wspomnień obejmujących osiemdziesiąt lat życia, niemal dzień po dniu notowanych. Przepisując rękopis poznawałem nieznaną mi wcześniej Babcię, lepiej niż gdybym spędził z nią dzieciństwo. Poznawałem Jej myśli, marzenia i poglądy. Stawała mi się coraz bliższa z każdą przeczytaną i przepisaną stronicą. Dowiadywałem się o Jej dniu powszednim, o zajęciach domowych, dzieciństwie mego Ojca i jego rodzeństwa, o Jej pasjach społecznych, zamiłowaniach artystycznych, współpracy z prasą początkowo lwowską, później sądecką, krakowską, pomorską…
Zofia Skąpska urodziła się 24 maja 1881 r. w Kaliszu, zmarła 14 sierpnia 1961 r. w Krakowie. Dzieciństwo spędziła w majątku Goszczynno i Krakowie, gdzie odebrała staranne wykształcenie. W roku 1900 wyszła za mąż za Jana Skąpskiego. W panieńskich czasach krakowskich i przez pierwszych kilka lat małżeństwa pisała często i dużo. Snuła różne opowieści inspirowane szkolną lekturą, marzeniami, rozwijającą się uczuciowością. Na pierwszą publikację zdecydowała się w 1903 r. w piśmie „Przełom”. Jej teksty znalazły uznanie wśród czytelników, a także w redakcji, która zamówiła u niej kolejne utwory. Zofia Skąpska równolegle pisała również wspomnienia, których, być może niezamierzonym przez Autorkę walorem, jest przedstawienie, poprzez koleje życia swojej rodziny, historii kraju i ukazanie uniwersalizmu losów narodu i kilku pokoleń inteligencji polskiej.
Pierwszy wykład online był dostępny w sobotę 27 czerwca 2020 o godzinie 18:00. Następne prelekcje ukazywały się co tydzień. Wystąpienia zostały przetłumaczone na polski, angielski i niemiecki. Dodatkowo nieco później odbyło się spotkanie online z prelegentami.
Łuck, Równe, Żytomierz. Jak korzystać z inwentarzy online w państwowych archiwach obwodowych na Ukrainie. Sergij Batogowski, Ukraina link
Jak cię pokonać cholero? Walka z epidemią cholery z 1831 roku w Rejencji Opolskiej w świetle rozporządzenia z 4 maja 1831 prezydenta Prowincji Śląskiej. Aleksandra Starczewska-Wojnar, Archiwum Państwowe w Opolu link
Akta najnowsze z lat 1945-1990 – nowe pole badawcze dla genealoga. Iwona Fischer, Archiwum Narodowe w Krakowie link
Genealogiczne spotkania z językiem rosyjskim. Dr Kamila Pawelczyk-Dura, Archiwum Państwowe w Łodzi link
Migracja z Polski do środkowych, zachodnich i północnych Niemiec w latach 1870 – 1920. Gabriele Drop i Simone Schober-Wischkony, Arbeitsgemeinschaft ostdeutscher Familienforscher, AGoFF link
Prelegentka: Dominika Leszczyńska – absolwentka historii sztuki (KUL) i muzealnictwa (Ecole du Louvre), autorka lub redaktorka wielu publikacji z zakresu historii i kultury, stypendystka rządu francuskiego oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego; obecnie pracuje w Stacji Muzeum w Warszawie.
Tak pisze o sobie: Interesuje mnie reportaż biograficzno-historyczny i to, co kryją archiwa rodzinne. Są w moim przekonaniu istotnym źródłem dla badaczy, niestety często pomijanym – ożywiają i przybliżają wielką historię. Wobec szczątkowości danych archiwalnych, przetrzebionych przez wojny i inne zawieruchy dziejowe – bywają nieraz jedynym źródłem wiedzy na dany temat. Wychowałam się na rodzinnych opowieściach, moi rodzice wykazywali zawsze zainteresowanie i szacunek wobec rodzinnych pamiątek. Podczas spotkania będzie także mowa o książce: „Czyżewscy, Harbin i Kolej Wschodniochińska”
Prelegent: Piotr Nojszewski, Wiceprezes Zarządu Warszawskiego Towarzystwa Genealogicznego
Prelekcja w przystępny sposób wyjaśniła Słuchaczom, o co chodzi w badaniach autosomalnego DNA do celów genealogicznych
Liczba osób, które wykonały badania autosomalnego DNA, przekroczyła już zapewne 25 milionów i rośnie bardzo dynamicznie. Z prelekcji dowiedzieliśmy się, w jaki sposób badania te mogą być użyteczne dla genealogów i jakie niosą ryzyka. Prelegent opowiedział też o tym, gdzie można się przebadać i ile to kosztuje. Wspomniał też o rozwijających stale się narzędziach wspierających badaczy. Nadchodzący Black Friday i Boże Narodzenie to zwykle okres, kiedy firmy oferujące testy DNA oferują atrakcyjne promocje. Trudno było o lepszy moment na poznanie tego zjawiska.
Autor opowiadał o książce, Warszawianach na Suwalszczyźnie, Suwalszczanach w Warszawie oraz co najważniejsze dla genealogów: o źródłach do genealogii ziemiaństwa. Indeks nazwisk występujący w monografii.
Andrzej Matusiewicz — nauczyciel, historyk regionalista, redaktor naczelny „Rocznika Augustowsko-Suwalskiego”. Autor lub współautor kilku książek i kilkuset artykułów o dziejach Suwałk i Suwalszczyzny, m.in. Szpital w Suwałkach. Dzieje i ludzie 1842–1985–2015.
Blaszki, kartoniki i papierki. Jak czytać stare fotografie?
Pisarz i kolekcjoner Jacek Dehnel zaprezentował przykładowe obiekty ze swoich zbiorów dawnej fotografii i opowiedział, na co mogą się one przydać w badaniach genealogicznych.
Jacek Dehnel (ur. 1980), poeta, pisarz (laureat m.in. Paszportu „Polityki” i Nagrody Kościelskich), tłumacz, kolekcjoner dawnej fotografii. Prowadzi portal internetowy Awers/Rewers, gdzie udostępnia swoją kolekcję (www.awers-rewers.pl).
